دولت زماندار خوب ، بايد مقيد به زمان باشد و فرصت ر ابراي خود محدود بداند تا درانجام خدمات نيك تعجيل نمايد . وقتي دوران حاكميت خود را مسلم و نا محدود ببيند ، ضروتي براي انجام اصلاحات قائل نمي شود . بويژه بايد زمينه را براي ارزيابي كار و انتقاد از ضعف هايش فراهم نمايد وقتي كه جلو ارزيابيها را بگيرد و با تبليغات بي اساس سعي كند خود را بي عيب و نقص جلوه دهد معايب و نقايص آن بيشتر مي شود . هيچ انسان و هيچ دولتي ازعاری از عيب و اشتباه نيست و دولت خوب آن است كه به متفكرين اجازه دهد معايب و اشتباهات او را بدون پروا بگويند . و او نيز اشتباهات خود را با گشاده رويي پذيرفته و درصدد رفع آن برآيد .(ريشه هاي توسعه نيافتگي )
1- نوآوري تكنولوژيكي:
تكامل و تكنولوژي از سالهاي بعد از 1940 تا سالهاي بعد از 1960 مخلوطي از نوآوري و اختراع بود. در حقيقت نوآوري كه مشخص كننده اين دوره است، از اختراعات حيرت انگيزي كه تعداد آن در تاريخ بيسابقه بوده به وجود آمده است.
گسترش و رواج تكنولوژي، بازارهاي جديدي را باز ميكند، اقتصاد را به حركت وا ميدارد و نيروهاي اجتماعي و اقتصادي تازهاي به وجود ميآورد كه قدرت كافي براي ايجاد تغيير و تحول سریع در جامعه و طريق زندگي ما دارند و اين يعني نوآوري به وسيله تكنولوژي.
2- كيفيت محصولات:
شكل گيري كيفيت در جريان توليد به معناي ايجاد يك روش توليد است كه از طريق اصلاح و بهبود كامل جنبههايي از جريان توليد كه موجب پيدايش عيب و نقص فني ميگردد به كاهش بسيار زياد ميزان محصولات ناقص خواهد انجاميد. اين روش تفاوت بسيار زيادي با پرداخت هزينههاي هنگفت اضافي براي اجراي يك روش دقيق بازرسي دارد كه طي آن محصولات ناقص پس از آنكه توليد شدند دور انداخته ميشوند. اولويت قائل شدن براي خط توليد عامل اساسي ديگري در شكل گيري اين كيفيت است.
در ژاپن كاركنان خط توليد، اعم از تكنسينها و كارگران، از احترام خاصي در داخل شركت برخوردارند، روحيه آنان عالي است و همه نوع پيشنهاد براي بهبود روش توليد ارائه ميكنند. حال آنكه، كارگران اروپايي و آمريكايي خود را در نظامي مييابند كه هر گونه نظر و پيشنهاد آنها را رد ميكند.
اين حركت بزرگ به سوي كاهش نواقص تا مرز صفر، ممكن است در نگاه اول به صورت برخوردي غيرمنطقي نسبت به امر توليد به نظر برسد، اما در واقع با قواعد منطقي توليد كالاهاي مرغوب به قيمتهاي پايين ارتباط نزديك دارد. نخست بايد محصول مرغوبي توليد كرد و سپس هزينههاي آن را به پايينترين سطح ممكن رسانيد.
3- بالا بردن روحيهي كاركنان:
كنترل كيفيت كالاها فقط در بررسي بهبود توليد آنها نبايد خلاصه شود بلكه يكي از مهمترين فعاليتهاي كنترل كيفيت، اين بايد باشد كه احساس عميقي در كارمندان از لحاظ ايفاي نقش حساس در شركت به وجود آورد.
روحيهي كاركنان را بايد بالا برد. تا مشاركت در فعاليتهاي واحد صنعتي جنبه داوطلبانه داشته باشد و هدفها از طريق روش تصميم گيري بر مبناي استقلال داخلي تعيين گردد. اين امر در افزايش شوق و انگيزه در كساني كه شركت ميكنند تاثير فراواني دارد. بعلاوه اين روحيه عالي در اندك مدتي بين كارمندان جوانتر ريشه ميدواند.
در كشور ژاپن شركت كارمندان جهت شركت در مراكز كنترل كيفيت به ترتيب اهميت به شرح زير بررسي شده است.
1- بهبود كاركرد شركت از طريق فعاليت جمعي.
2- تكميل دانستههاي شخصي و تمايل به يادگرفتن.
3- شناساندن كوششهايشان در داخل شركت و فرصت حضور در سمپوزيوم و تورهاي مطالعات خارجي.
4- دنبال كردن خلاقيت در محيط كار، كه در غير اين صورت، كار به شكل يكنواخت و كسالت آور در ميآيد.
5- اعطاي مزاياي مالي از طرف شركت.
4- رقابت عامل موثر در پيشرفت تكنولوژي:
روحيه رقابت در اقتصاد و صنايع به منزله نيروي محرك گسترش تكنولوژي ميباشد. به دلايل متعددد ثابت شده كه اين روحيه رقابت، در تكنولوژي پيشرفته دهه1980 تاثير شگرفي داشته است. رقابت شديد بين شركتهاي بزرگ توليدي به منظور بهبود كاركرد و كيفيت محصولات، كاهش هزينههاي توليد آنها و در نتيجه افزايش سهم خويش در بازارهاي جهاني، بهبود مداوم و سريعي در تكنولوژيهاي مربوط به صنايع ساخت اتومبيل، كالاهاي مصرفي الكترونيك، دوربين و فولاد به وجود آورده.
5- توجه نخبگان جامعه:
مهمترين مركز ثقل يك جامعه در توسعه يافتگي، نخبگان آن است كه بايد مهمترين بخش از نيروي خود را صرف تربيت انسانهاي يك جامعه و فرهنگ و مد نيت آنها كنند و نه افزايش كمي تكنولوژي و سرمايه. در واقع مهمترين سرمايهي يك جامعه انسانهاي آن ميباشد و نخبگان هستند كه بايد با انديشه و دور انديشي و درايت و عشق و علاقه اين وظيفه مهم مملكت داري را بر دوش داشته باشند.
ما هر جا توسعه يافتگي ميبينيم متوجه ميشويم كه براي انسانها وقت گذاشته شده است و تربيتهاي وسيع عقلي و منطقي و اجتماعي صورت گرفته است.(تکنولوژی ژاپن)

